Niet kruisen om te kruisen

categorie Levensduur
5
aug
2015
0
Reacties
Henk en Michel Sieljes: 'niet kruisen om te kruisen.'
Veestapeladviseur René Bos, melkveehouders Henk en Michel Sieljes en inspecteur René Buiter zijn enthousiast over deze kruisling met als vader Event

Kruisen staat de laatste jaren steeds meer in de belangstelling en wint aan populariteit in Nederland. De familie Sieljes was niet tevreden over het beenwerk van haar veestapel. Om daarin sneller vooruit te gaan, hebben ze gekozen voor kruisen in een driewegkruising met brown swiss en Zweeds roodbont.

De ideale koe van Henk (57) en Michel (28) Sieljes is een koe met weinig onderhoud: zij combineert goed beenwerk met lange levensduur in goede gezondheid en met goede vruchtbaarheid. ‘Melk is niet het allerbelangrijkst in ons fokdoel. We streven niet naar een koe die 11.000 liter geeft en daar voeren we ook niet naar’, vertelt Henk. ‘We hebben liever dat ze een paar jaar langer meegaat.‘

Het beenwerk op het bedrijf in het Overijsselse Schuinesloot was niet naar de zin van de veehouders. Een belangrijke oorzaak lag volgens hen in het stiergebruik. Lucky Mike viel bijvoorbeeld erg tegen qua beenwerk en ook qua gezondheid. Zijn fokwaarde voor benen is na verloop van tijd behoorlijk gezakt. Om sneller vooruitgang te boeken op het gebied van beenwerk en gezondheid hebben vader en zoon Sieljes gekozen voor een driewegkruising van holstein, brown swiss en Zweeds roodbont. ‘Brown-swiss-stieren hebben al gauw een fokwaarde van 118 of 119 voor benen, zo hopen we snel een sprong te maken’, legt Michel uit.

‘Je kruist niet met een ras, maar je kruist met een stier. Voor elke koe maak je zo de beste paring.’

‘Op dit bedrijf wordt niet gekruist om te kruisen’, legt CRV-vertegenwoordiger René Bos uit. Samen met inspecteur René Buiter is hij een belangrijk adviseur voor de veestapel. De veehouders en René Bos zoeken samen het stierpakket uit waar SAP mee adviseert.

René Buiter keurt de vaarzen en vervolgens voorziet hij alle koeien op het bedrijf van een advies. Achter elke koe bekijkt hij het Sap-advies in combinatie met het exterieur van de koe en geeft dan het uiteindelijke stieradvies: ‘Voor een koe die een te grote uier heeft, die te weinig produceert of taaimelks is, kiezen we voor holstein. Koeien waarvan het beenwerk onder de maat is, paren we met brown swiss. Bij een koe waarbij vooral de vruchtbaarheid en uiergezondheid beter kunnen, kiezen we Zweeds roodbont. Een koe die uitstekend functioneert, hoeven we niet in te kruisen en daarop adviseren we holstein. René Bos vult aan: ‘Je kruist niet met een ras, maar je kruist met een stier. Voor elke koe maak je zo de beste paring.’

‘Het kruisen past prima in een groeistrategie. Doordat de dieren langer meegaan, hoeven we minder te vervangen en kunnen we met eigen vaarzen gewoon groeien’, besluit Michel.

Dit is een artikel uit CRV Magazine. Lees hier meer artikelen.
Lees hier meer over kruisen.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *